W naszym kraju istnieje społeczne przekonanie, zgodnie z którym bycie przedsiębiorcą to bardzo lukratywne i prestiżowe zajęcie, które nie wiąże się z żadnymi trudnościami, a biznesmen / bizneswoman są w niektórych kręgach społecznych postrzegani jako wyzyskujący pracowników lenie, których obowiązki ograniczają się do codziennego wypicia kawy w luksusowym gabinecie i sprawdzenia aktualnego stanu konta.
Przysłuchując się rozmowom ludzi w przestrzeni publicznej można się wiele dowiedzieć o nas – osobach prowadzących własny biznes i przerażenie człowieka ogarnia, jak bardzo społeczeństwo jest nieświadome w zakresie realiów świata przedsiębiorców – zarówno małego, średniego, jak również i tego dużego biznesu.
Niestety rzeczywistość wygląda zgoła inaczej.
Z mojego doświadczenia, nie tylko jako trenera mentalnego, ale jako wieloletniego przedsiębiorcy wynika, że osoby prowadzące działalność w formie małych i średnich przedsiębiorstw (a także korporacji, czy dużych przedsiębiorstw) to jedni z najbardziej zapracowanych ludzi. I w tym wypadku trzeba zaznaczyć, że przez słowo „zapracowany” nie mam na myśli jedynie „mający dużo rzeczy do wykonania danego dnia”. W tym konkretnym wypadku pojęcie to należy rozszerzyć również o aspekt stałej odpowiedzialności za ludzi i zadania, ciągłe obciążenie mentalne, a także świadomość osamotnienia w wykonywanej przez siebie pracy, która często nie jest mierzalna w formie ilości wykonanych zadań z check listy w ciągu dnia.
Zapracowanie to ma bezpośrednie przełożenie na wszystkie aspekty życia.
I w dużej mierze opiera się na pracy intelektualnej: planowaniu, przewidywaniu, zapobieganiu, analizowaniu czy rozwiązywaniu problemów. To niestety przekłada się na notoryczny brak tzw. czasu wolnego, bo nawet gdy przedsiębiorca jest poza biurem to mentalnie najczęściej nadal jest w pracy, bo jadąc z rodziną rowerami będzie rozpatrywał za i przeciw nadchodzącego projektu, a jedząc obiad u teściowej w głowie będzie miał spadające wyniki finansowe. Ta wykonywana w czasie wolnym praca nie jest ani widoczna gołym okiem, ani mierzalna. Jest za to bardzo obciążająca zarówno umysł, jak i w dalszej perspektywie zdrowie fizyczne.
Przedsiębiorcy z definicji są zobowiązani widzieć wszystko w szerszej perspektywie, przewidywać ewentualne potknięcia, braki kadrowe i być gotowym znaleźć rozwiązanie dla każdego pojawiającego się problemu. Żeby nie mieli zbyt łatwo państwo i prawo podatkowe dokładają im dodatkowy tor przeszkód do przebycia, zdaje się jednak to zupełnie nie widoczne dla osób nie należących do omawianej tutaj grupy społecznej. Dlatego też przedsiębiorcy są bardzo osamotnieni ze swoimi problemami, i każdy z nich mógłby dopisać tutaj jeszcze wiele punktów mówiących o tym, z czym borykacie się na co dzień.
Poruszona tutaj samotność, może wydawać się osobom trzecim wyssana z palca, dlatego poniżej zaprezentuję kilka pytań pomocniczych, by lepiej zobrazować omawiany problem.
- Czy możesz zaprzyjaźnić się z którymś ze swoich pracowników nie zaburzając relacji szef/szefowa-podwładny?
- Czy uważasz, że Twoi pracownicy pracują dla siebie, czy dla sukcesu firmy? Czy uważasz, że pracownicy rozumieją, że sukces firmy ma bezpośrednie przełożenie na sukces pracownika, w tym wysokość jego wypłaty?
- Czy Twoi pracownicy ponoszą taką samą odpowiedzialność za firmę jak Ty?
- Czy masz wrażenie, że rozmawiając z kimś spoza kręgu biznesowego o prowadzeniu działalności spotykasz się z niezrozumieniem?
- Czy Twoja rodzina rozumie to, że w czasie wolnym Twoje myśli są w pracy? Czy nie wpływa to negatywnie na wasze relacje?
- Czy zdarzyło ci się sytuacja, w której masz podpisane kontrakty lub gonią Cię terminy, a Twoi pracownicy deklarują, że właśnie mają żniwa, zbieranie malin, albo trafiła się im okazja zbierać jabłka we Włoszech i połowa zespołu przesyła Ci zwolnienie lekarsie, bądź urlop na żądanie, a Ty musisz sobie radzić?
- Czy media społecznościowe, i portale umożliwiające pisanie niezweryfikowanych komentarzy psują Twój wizerunek w sieci, a Ty nie masz siły walczyć z anonimowymi komentarzami nie mającymi żadnego potwierdzenia w rzeczywistości?
- Czy dochodząc swoich praw i należności u ewentualnych dłużników zyskujesz miano wyzyskiwacza i złodzieja?
Jeśli te pytania wydają ci się obce, to gratuluję, bo masz naprawdę ogromne szczęście.
Jeśli jednak utożsamiasz się z nimi i masz ochotę dopisać jeszcze całą listę swoich i nie masz już z kim o tym porozmawiać – to zdecydowanie jesteś samotny. I nie oznacza to wcale, że nie posiadasz wspierającej rodziny, przyjaciół, czy wspólników. Oznacza to tylko, że zbyt dużo bodźców dociera do ciebie i Twój mental może nie dawać już rady. Być może czujesz, że potrzebujesz wsparcia? Potrzeba ci energii do działania i określenia jasnych granic swojego życia? A może mimo jasno określonych celi biznesowych nie wiesz jak do nich dotrzeć? To znak, że potrzebujesz trenera mentalnego. Kogoś z kim łatwiej będzie ci wyznaczyć prywatne cele, które przełożą się na ogólny sukces. W tym przypadku trening mentalny pokaże ci, że da się to wszystko opanować, i że jesteś wystarczająco dobry, że sobie z tym poradzisz.
Nasz neuroplastyczny mózg, jest mądry. Będzie szukał rozwiązań, które pomogą Ci poradzić sobie z natłokiem emocji i stresem. Być może po pracy biegasz, pływasz lub chodzisz na zumbę i rozładowujesz tym natłok myśli i frustrację. Bardzo dobrze! To zdrowy nawyk zarówno dla ciała, jak i dla ducha, gdyż sport wspomaga wydzielanie endorfin. Jednak nie rozwiąże on blokady mentalnej.
Innym sposobem, który podpowiada mózg w radzeniu sobie ze stresem i problemami są uzależnienia: od alkoholu, narkotyków, słodyczy, kawy, zakupów itp. Jest to bardzo częste zjawisko, którego doskonałym przykładem są tzw. wysokofunkcjonujący alkoholicy, czyli stale rosnąca grupa osób na wysokich stanowiskach uzależniona od alkoholu. W przeciwieństwie do rozładowywania stresu i emocji przez sport, uzależnienia są wyniszczające i mimo chwilowej ulgi nie przynoszą żadnych długotrwałych korzyści.
Zalecanym sposobem na pokonanie, a nie zaleczenie omawianych problemów jest rozmowa z odpowiednią osobą. Podjęcie tzw. treningu mentalnego ze specjalistą, który ma wiedzę i narzędzia, żeby Cię pokierować w odpowiednim, wybranym przez Ciebie kierunku. Trener mentalny dostosowuje tempo i metody indywidualnie do Twoich potrzeb i predyspozycji, dzięki temu rozwijasz się w tym zakresie, w którym potrzebujesz. Sesja z trenerem mentalnym to czas, w którym możesz zrzucić z siebie natłok myśli i problemów i przejść do optymalnego i zrównoważonego działania. Dzięki wsparciu mentalnemu odzyskujesz wiarę w siebie i swoje możliwości, a także poszerzasz swoje granice i odkrywasz nowe siły do działania. Trening mentalny to proces, w którym aktywnie bierzesz udział wraz ze specjalistą. Proces ten pozwala ci odnaleźć się w Twojej samotności i znaleźć chęć do dalszego rozwoju. Nie musisz być idealny i niezwyciężony. W treningu mentalnym wystarczy, że będziesz sobą i pozwolisz sobie zarówno na drobne porażki, jak i na regularne dążenie do sukcesu.
Jeśli nie do końca wiesz czym jest trening mentalny – zapraszam na konsultacje.
Jeśli wiesz, że potrzebujesz wsparcia mentalnego – zapraszam na sesję.
Agnieszka Petryszak – trener mentalny
